خبر خـــير تو از نقـــل رفيقـــــان سخت است

حفظ ِحالات من و طعنـه ي آنان سخت است

لحظه ي بغـض نـشد حفــظ كنم چشــمم را
در دل ابـــر نگــهـــداري بـــــاران سخت است

كشتي ِ كوچك من هر چه كه محــكم باشد
جَستن از عرصه ي هول آور طوفان سخت است

ســاده عاشق شده ام ساده تر از آن رســوا
شهره ي شهر شدن با تو چه آسان... سخت است

اي كه از كوچه ي ما مي گذري ، معشـــوقه!
بي محلي سر اين كوچه دوچندان سخت است

زيـر بــاران كه به من زل بزني خواهي ديد:
فن تشخيص نم از چهره ي گريان سخت است

کاظم بهمنی

بچه ها امروز تصمیم گرفتم یه شعر از سیمین بهبهانی را توی وبلاگم بذارم .

امیدوارم خوشتون بیاد . آخه امروز بدجور از دست خدای به این بزرگی دلگیرم ...

هنوزم در پی اونم  که می شه عاشقش باشم

مث دریای من باشه منم چون قایقش باشم

هنوزم در پی اونم که عمری مرحمم باشه

شریک خنده و شادی رفیق ماتمم باشه

هنوزم در پی اونم که عشقش سادگی باشه

نگاههای پر از مهرش پناه خستگیم باشه

می گن جوینده یابندس ولی پاهای من خستس

من حتی با همین پاها می رم تا حدی که جا باشه

هنوزم در پی اونم که اشکهامو روی گونم

با اون دستهای پرمهرش  کنه پاک و بگه جونم بگه جونم

نکن گریه منم اینجام  بزار دستهاتو تو دستام

تو احساس منو می خوای منم ای وای ترو می خوام

خدایا عشق من پاک درسته عشقی از خاک

منم اون عاشق خاکی  که از عشق تو دل چاک

جان جهان دوش کجا بوده‌ای                                           

نی غلطم در دل ما بوده‌ای

آه که من دوش چه سان بوده‌ام                                                      

آه که تو دوش که را دیده‌ای

رشک برم کاش قبا بودمی                                                              

چون که در آغوش قبا بوده‌ای

زَهره ندارم که بگویم تو را                                                                      

بی من بیچاره کجا بوده‌ای

آینه‌ای رنگ تو عکس کسی است                                                  

تو ز همه رنگ جدا بوده‌ای

رنگ رخ خوب تو آخر گواست                                             

در حرم لطف خدا بوده‌ای

سلام امروز تصمیم گرفتم توی وبلاگم شعری را که سال ۸۶ سر مقبره حافظ فال زدم و  اومد بذارمُ 

 واقعا بعد  اومدن این شعر هم به حافظ اعتقاد پیدا کردم ُ امیدوارم تو هم بفهمی  چرا این شعر اومد :

به کوي ميکده يا رب سحر چه مشغله بود

که جوش شاهد و ساقي و شمع و مشعله بود

حديث عشق که از حرف و صوت مستغنيست

به ناله دف و ني در خروش و ولوله بود

مباحثي که در آن مجلس جنون مي‌رفت

وراي مدرسه و قال و قيل مسله بود

دل از کرشمه ساقي به شکر بود ولي

ز نامساعدي بختش اندکي گله بود

قياس کردم و آن چشم جادوانه مست

هزار ساحر چون سامريش در گله بود

بگفتمش به لبم بوسه‌اي حوالت کن

به خنده گفت کي ات با من اين معامله بود

ز اخترم نظري سعد در ره است که دوش

ميان ماه و رخ يار من مقابله بود

دهان يار که درمان درد حافظ داشت

فغان که وقت مروت چه تنگ حوصله بود

باز هم این شعرو برای تو ...... نه تنها به یاد تو توی این

پست میذارم

بچه ها سلام امروز این شعر  از ترانه های ستار را توی

این پست گذاشتم انشاالله شما هم مثل من خوشتون

بیاد ...

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

تو یه رویای کوتاهی دعای هر سحرگاهی

شدم خام عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

شدم خام عشقت چون مرا اینگونه میخواهی

من آن خاموش خاموشم که با شادی نمیجوشم

ندارم هیچ گناهی جز که از تو چشم نمی پوشم

تو غم در شکل آوازی شکوه اوج پروازی

نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی

نداری هیچ گناهی جز که بر من دل نمی بازی

مرا دیوانه میخواهی ز خود بیگانه میخواهی

مرا دلباخته چون مجنون ز من افسانه میخواهی

شدم بیگانه با هستی زخود بیخود تر از مستی

نگاهم کن نگاهم کن شدم هر آنچه میخواستی

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

بکش دل را شهامت کن مرا از غصه راحت کن

شدم انگشت نمای خلق مرا درس عبرت کن

بکن حرف مرا باور نیابی از من عاشق تر

نمیترسم من از اقرار گذشت آب از سرم دیگر

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

سلام ای کهنه عشق من که یاد تو چه پا بر جاست

سلام بر روی ماه تو عزیز دل سلام از ماست

منتظر نباش که شبی بشنوی

از این دلبستگی های ساده، دل بریده ام!

که عزیز بارانی ام را،

در جاده ای جا گذاشتم!

یا در آسمان، به ستاره ی دیگری سلام کردم!

توقعی از تو ندارم!

اگر دوست نداری، در همان دامنه ی دور دریا بمان!

هر جور تو راحتی! باران زده‌ی من!

همین سوسوی تو، از آن سوی پرده‌ی دوری

برای روشن کردن اتاق تنهاییم کافیست!

من که این جا کاری نمی کنم!

فقط گهگاه

گمان دوست داشتنت را در دفترم حک می کنم!

همین!، این کار هم که نور نمی خواهد!

می دانم که به حرفهایم می خندی!

حالا هنوز هم وقتی به تو فکر می کنم

باران می آید!

صدای باران را می شنوی ؟!

شاید برای همیشه همه چیز تمام شده

باشد شاید شاید ...

فقط و فقط شاید ای عزیزم ...